Locaties
1141 t/m 1170 van 1373 resultaten
-
Sint Odolphisteeg
Sint Odolphisteeg
-
Bedelaarsteeg
Bedelaarsteeg
-
Bauck Coninxsteeg
Bauck Coninxsteeg
-
Comediesteeg
Comediesteeg
-
St. Christoffelsteeg
St. Christoffelsteeg
-
Monnikebildtdijk
Monnikebildtdijk
Hier op de Monnikenbildtijk ligt achter je het Oud Monnikebildt en voor je het Nieuw Monnikebildt, in de verte begrenst door de Koedijk.
De naam van dit gebied en de dijk vinden hun oorsprong in de grote rol die monniken in dit gebied hebben gekend. De voormalige kloosters Mariëngaarde en Lidlum waren de vestigingsplaatsen van deze monniken.
-
-
Bezoekerscentrum Aerden Plaats
Bezoekerscentrum Aerden Plaats
Duurzaamheidsinfo
-
Winkelhaakboerderijen
Winkelhaakboerderijen
Een winkelhaakboerderij is de karakteristieke bouwstijl van 't Bildt. Bij deze bouwvorm is het woongedeelte gescheiden van het werkgedeelte.
De winkelhaakboerderij wordt al in de 16e eeuw op 't Bildt gebouwd. Bij dit type boerderij is het wonen bouwkundig gescheiden van het werken. De paarden en koeien staan in het werkgedeelte, waar - door deze indeling - bovendien veel ruimte is voor opslag. De paarden worden gebruikt om het land mee te bewerken.
-
-
Waterschap op 't Bildt toen en nu
Waterschap op 't Bildt toen en nu
Door de eeuwen heen wordt op 't Bildt een strijd gevoerd met water. Waterwerken van toen en nu zijn beide nog zichtbaar in deze streek.
De Slikwerker bij de Zwarte Haan laat zien hoe eeuwen geleden met de schep dijken werden gebouwd om het gebied droog te leggen. Vandaag de dag ziet het beheer van het Wetterskip met gemalen, sluizen en waterkeringen er aanzienlijk anders uit. Toch is deze basis die eeuwen geleden is gelegd nog steeds te zien in het uitgestrekte landschap van 't Bildt.
-
-
Rechtlijnig landschap 't Bildt
Rechtlijnig landschap 't Bildt
Wie kijkt naar een plattegrond van 't Bildt valt een ding gelijk op'alles is recht. De wegen lopen langs recht uitgesneden polders en een in hokjes verdeeld landschap. Een systematisch polderwerk.
Anders dan het 'oude land' met haar Middeleeuwse slingerende paden en terpdorpen, werd 't Bildt door opzichters aan de tekentafel ontwerpen en in stukken verdeeld.
Wegen, sloten en landbouwpercelen liggen haaks op de dijken. Kaarsrecht in rechthoeke rasterpatronen.
-
-
Julianakerk Oudebildtzijl
Julianakerk Oudebildtzijl
-
Strandhuis: zicht op zee
Strandhuis: zicht op zee
(beluister hier het audioverhaal)
Strandhuis der Bildtpollen. Het staat er echt, op de woning hier aan de voet van de Nieuwebildtdijk. Een schelp siert het wapen op de gevel. Maar waar is het strand dan? Helaas. Zwemmen of recreëren kun je hier niet, maar strand betekent dan ook eigenlijk gewoon de overgang tussen land en zee.
Dit strandhuis werd in 1899 gebouwd voor het waterschap De Bildtpollen. Die Bildtpollen liggen hier achter je. Sinds 1715 is het een smalle polder van in totaal 55 hectare groot, die reikt tot aan het Noarderleech in het oosten.
Het waterschap van de Bildtpollen vergaderde eerder in de voorganger van dit huis, dat contributiehuis werd genoemd. En er waren nog twee andere strandhuizen op het Bildt, met hun eigen waterschap en strandmeester. Het statige Hooghuis aan de dijk tussen de Boonweg en Zwarte Haan moest in de jaren zeventig van de vorige eeuw verdwijnen voor de dijkverhoging, het strandhuis bij Westhoek is onherkenbaar.
De strandmeester van de Bildtpollen, die hier met zijn gezin woonde, voerde het dagelijkse werk voor het waterschap uit. Dat betekende vooral toezicht houden op de dijk, maar ook vaarten en weggetjes onderhouden die belangrijk waren voor de waterhuishouding, personeel aansturen en vee verzorgen dat in de polder graasde. De schuur stond vol met spullen voor dijkonderhoud en dijkbewaking.
De volmachten, bestuursleden wier gezichten op schilderijen en foto's zijn vereeuwigd, vergaderden altijd in de bovenkamer. Hier hadden ze goed zicht op zee en de (toen nog lagere) dijk een kilometer verderop. Soms sloten ook de 'ingelanden' bij de vergaderingen aan, eigenaren van de grond die tegen de zee beschermd moest worden. De vrouw des huizes kwam regelmatig met een dienblad de steile trap op om de heren met koffie, sigaren en sterke drank te bedienen.
Heerco Spoelstra was de laatste strandmeester. Toen het huis na fusies van waterschappen in 1980 vrijkwam, kochten de huidige bewoners het op een veiling. De eerste nacht dat het stormde, was het overduidelijk hoe zeer de wind hier de baas is. Toch hebben ze geen minuut spijt gehad.
Ingesproken door:
Arjen Boerstra creëert installaties, video’s, foto’s en voorstellingen op specifieke plekken. Daarbij staat de vraag ‘Wie of wat ben ik?’ centraal. Zijn werk toont in scene gezette situaties en vertelt verhalen over herinneringen, identiteit en menselijke ontwikkeling.
Oerol 2007 was het begin van een lange samenwerking tussen Arjen en Joop Mulder. Van het project De Aardappeleter tot Camera Batavia. “Als ik met Joop op stap was, maar ook als ik aan Joop denk, dan ging en ga ik opeens beter kijken. Uit opportunisme want ik wil projecten doen in dat landschap, maar ook uit een gedeelde liefde om verhalen te vertellen en ogen te openen. Dat delen en bewust maken was bij hem altijd voelbaar, het was waarvoor hij streed en waarmee hij tomeloos doorging.”Dit verhaal is onderdeel van de route Gemalen Verhalen van Sense of Place
-
-
Swarte Haan poldermolen
Swarte Haan poldermolen
-
De Slikwerker
De Slikwerker
-
Zwarte Haan: visvriendelijk malen
Zwarte Haan: visvriendelijk malen
(beluister hier het audioverhaal)
Je zag de typisch blauwe kleur waarschijnlijk al van verre: het dak van het zeegemaal dat hier sinds 1973 staat en genoemd is naar waterschapsvoorzitter Henk Miedema. Dit gemaal kan tot 700 kubieke meter per minuut water vanuit de vaart in zee lozen. Als je hier even blijft staan, kun je zomaar het gemaal horen aanslaan, want die schakelt automatisch in.
Een geweldige uitvinding dus, een gemaal, maar er zit ook een nadeel aan. Gemalen zijn namelijk net als dijken en sluizen een grote hindernis voor trekvissen, omdat zij voor hun overleving tussen zoet en zout water moeten kunnen migreren. In 2015 is dit gemaal visvriendelijk gemaakt, door de pompen aan te passen en een vispassage met een lokstroompomp te maken.
Jammer genoeg is het niet te zien, maar in het voor- en najaar is het hier een drukte van belang op vissengebied. Trekvissen als spiering, trekkend driedoornig stekelbaarsje en paling maken dan gebruik van het vismigratiesysteem in het gemaal.
Instinct drijft volwassen palingen hier in de herfst naar het einde van de Kouwe Faart toe, omdat ze naar de zoute Waddenzee willen. Een waaier beschermt ze als ze met het uitstromende water mee de zee in worden gepompt. Eenmaal in zee zit hun reis er nog lang niet op. Ze leggen maar liefst 5000 kilometer af naar hun geboortegrond, de Sargassozee bij Mexico, om te paaien.
De jonge palingen die daar worden geboren, glasaaltjes genoemd omdat ze doorzichtig zijn, drijven vervolgens op de golfstromen mee naar Europa. Zo komen ze in de lente onder andere hier achter de dijk terecht. En dan is het hun beurt om dit gemaal te trotseren, nu landinwaarts. Een lokstroom van zoet water helpt hen door een buis onder de dijk door, waar ze hier in de bak onder je voeten terecht komen. Maximaal twee uur later gaat hier onder water een schuif open. En zo begint de kringloop van het leven opnieuw.
Ingesproken door:
Theun Mosk werkt inmiddels 20 jaar als ontwerper in theater, zowel voor dans, opera, toneel, performance, mime en muziektheater. Daarnaast maakt hij installaties in de openbare ruimte en ontwerpt hij landschapswerken.In 2008 kwam Theun in aanraking met Joop Mulder toen hij samen met Robert Wilson en Boukje Schwiegman ‘Walking’ ontwierp tijdens Oerol. “Joop is voor mij een van de belangrijkste inspiratiebronnen. Een klein duwtje of idee kon uitmonden in een zee van gedachten en inspiratie. Hij was een diesel, met een enorme drive en noodzaak, dat maak je zelden mee. Mensen als Joop zijn nodig om de grenzen te verleggen en nieuw horizonnen te creeëren. Zij doen een leven en samenleven enorm verrijken.”
Dit verhaal is onderdeel van de route Gemalen Verhalen van Sense of Place
-
-
Balklandpark Harlingen
Balklandpark Harlingen
Vlak achter de Zeedijk vind je het Balklandpark. Ooit werkten hier de balkvlotters die hout uit Scandinavië verwerkten, later groeide het terrein uit tot sportpark. Tegenwoordig is Balklandpark een fijne plek om te wandelen, sporten en van de natuur te genieten.
Vogels in het park
Dankzij de afwisseling van bomen, struiken, grasvelden en water is het park aantrekkelijk voor veel vogels. De kleurrijke putter is hier het hele jaar door een bekende verschijning, vooral tussen de kaardebollen. In het voorjaar laten zangvogels als de tjiftjaf, fitis en zwartkop zich horen. In de zomer trekken bloemen, vlinders en libellen de aandacht, terwijl je in het najaar onder meer spechten, roodborsten en goudhaantjes kunt spotten. Met wat geluk zie je zelfs een ijsvogel, torenvalk of sperwer.
-
-
Zuiderpier Harlingen
Zuiderpier Harlingen
-
Kimswerderbos
Kimswerderbos
Vlak buiten het charmante terpdorpje Kimswerd, vind je het Kimswerderbos. Het thuis van zangvogels, de grote bonte specht en de gaai.
Het bos biedt beschutting in het open weidelandschap van de noordwesthoek. Meerdere wandelpaden kringelen door het kleine bosje, waaronder een kort kabouterpaadje. Te midden van het groen vind je picknicktafels die uitnodigen tot een kleine pauze.
Je hoort hier het gekwetter van vogels, zoals de grote bonte specht, gaai en zangvogels.
-
-
Voormalig Klooster Mariëngaarde
Voormalig Klooster Mariëngaarde
Op een terp nabij Hallum werd in 1163 het beroemde Norbertijnerklooster Mariëngaarde gesticht door abt Freerk van Hallum. Eeuwenlang was het klooster een belangrijk religieus centrum in Noord-Friesland.
De kloosterlingen hielden zich niet alleen bezig met gebed en bezinning, maar speelden ook een belangrijke rol in de ontwikkeling van het omliggende landschap. Ze ontgonnen en bewerkten akkers en weilanden en organiseerden de waterhuishouding. Zo groeide rond de kloosterterp een uitgestrekt landbouwgebied.Aan Mariëngaarde is ook een bijzonder pelgrimsverhaal verbonden. Volgens de kloosterannalen werd de valsemunter Asing door abt Freerk van Hallum op boetepelgrimage naar Jeruzalem gestuurd. Een vrouw genaamd Gertrudis reisde met hem mee. Op de terugweg besloten ze door te reizen naar Santiago de Compostela, maar Asing overleed voordat hij het graf van de apostel Jacobus kon bereiken. Gertrudis zette de reis voort en bereikte uiteindelijk Santiago. Na haar terugkeer in Friesland kreeg zij van abt Freerk de leiding over het vrouwenklooster Bethlehem, op de plek die tegenwoordig Bartlehiem heet.
Na de Reformatie werd Mariëngaarde in de 16e eeuw afgebroken. Van het oorspronkelijke kloostercomplex is tegenwoordig weinig meer over. Toch is het kloosterverleden nog altijd zichtbaar voor wie goed kijkt. Op het voormalige kloosterterrein staat nu een boerderij. Langs de oprit staat een muurtje van kloostermoppen, met daarin twee bijzondere stenen die afkomstig zijn van Mariëngaarde. Aan de achterzijde van het muurtje bevindt zich bovendien een stempelkastje van het Jabikspaad, waarmee de eeuwenoude pelgrimstraditie een eigentijdse voortzetting krijgt.
-
-
Oan Tafel | Proeflokaal
Oan Tafel | Proeflokaal
-
Boerderijwinkel Fryske Baarch
Boerderijwinkel Fryske Baarch
-
Bruinsma Bio
Bruinsma Bio
-
Woudstra’s Pleats
Woudstra’s Pleats
-
Streekwinkel it silt
Streekwinkel it silt
-
De Vrouwbuurtstermolen
De Vrouwbuurtstermolen
-
Gouden Vloot Klipper Isis
Gouden Vloot Klipper Isis
-
Gouden Vloot Zeilreizen
Gouden Vloot Zeilreizen
-
Coöperatie Holland Sail
Coöperatie Holland Sail
-
De Stenen Man
De Stenen Man
-
De Griene Dyk
De Griene Dyk
